Bijdrage Zalen Schaaf 17 mei 2021

Bijdrage Zalen Schaaf 17 mei 2021

Voorzitter,

Op 21 april vierde het sentiment in schouwburg De Harmonie hoogtij en denkend aan mijn moeder flitste de Bonte Dinsdagavondtrein door mijn hoofd, maar dan op Woensdag. Het ging over de uitkomst van de Zalen Schaaf Prijsvraag. Een breed scala aan sprekers had de moeite genomen om hun voorkeur uit te spreken voor de inzending getiteld “Zalen Schaaf in Beweging”. Zij deden een hartstochtelijke oproep om Zalen Schaaf te laten bestaan zoals zij dit kennen van vroeger (“Skaaf mut blieve”). Diverse dierbare herinneringen passeerden de revue, naar voren gebracht door onder andere de dansschoolhouder, een voormalig goochelaar en diverse musici, waaronder het zangduo Mick & Sugar, dat een eigentijdse versie zong van De Wandelclub. Zo aanstekelijk dat ik later die avond nog neuriede over Bobby en zijn lobby i.p.v. Truitje en haar luitje.

Eerlijk gezegd ben ik best gevoelig voor dit soort sentiment. Mensen die mij beter kennen weten dat nostalgie mij niet vreemd is. Mijn bewaardrift neemt soms gênante vormen aan en toen ik een tijdje geleden mijn lagere school wilde bezoeken en ter plaatste tot de ontdekking kwam dat hij gesloopt was, moest ik tegen mijn tranen vechten… Kortom, voorzitter, ik begrijp al deze mensen.

Maar, voorzitter, ik zit niet in de gemeenteraad van Leeuwarden om toe te geven aan een emotionele hang naar het verleden. Van mijn fractie wordt verwacht dat we een objectieve bijdrage leveren aan wat de beste oplossing is voor onze gemeente t.a.v. Zalen Schaaf.

Uitgangspunt daarvoor is ons inziens de Visie Speelmanskwartier 2020, waaraan lang en intensief is gewerkt, ook door de buurtbewoners. Deze visie is vastgesteld in de raad, zelfs meermalen nadat sloop van Zalen Schaaf als optie was geschrapt. Wil de gemeente een betrouwbare overheid zijn, dan moet vastgehouden worden aan de inhoud daarvan.

“Wonen is de basisfunctie van het Speelmanskwartier,” lezen we op p. 19 en op p. 25 staat letterlijk: “Een stadsbrede grootschalige uitgangsfunctie met avond- en nachtbezoek past niet meer in het uitgangspunt voor een gemengde binnenstadsbuurt met als hoofdfunctie wonen.”

Dit is in de kern waarom het plan “Zalen Schaaf in Beweging” – ondanks de druk die op ons wordt gelegd als raadsleden door een goed geoliede campagne – niet tot uitvoering moet worden gebracht.

Het kleurrijke en veelzijdige plan Agora, waaraan met veel enthousiasme en inzet gewerkt is, dwong bewondering bij ons af doordat verschillende domeinen elkaar daar letterlijk en figuurlijk gaan ontmoeten, bijv. het sociaal domein, de cultuursector en het onderwijs. Toch gaat de voorkeur van de fractie van de Partij voor de Dieren vanaf de presentatie van de drie inzendingen uit naar het plan “Herinrichting Speelmanskwartier”. We zijn zeer onder de indruk, bijvoorbeeld van de visualisatie van de in oude luister herstelde grote zaal, inclusief gietijzeren zuilen! Een eerbetoon aan de tijd dat Mata Hari in deze zaal haar eerste danspasjes deed, een feit waarnaar vaak verwezen werd op 21 april, ware het niet dat zij die niet deed in de zaal zoals die eruit zag ten tijde van Herman Brood. Ook de groene aspecten van het plan, in de vorm van een fraaie, openbare binnentuin, vindt mijn fractie niet alleen een aanwinst voor de buurt, maar voor heel Leeuwarden. Het plan levert in zijn totaliteit direct meerwaarde op voor Leeuwarden als aantrekkelijke stad in het noorden. Het past uitstekend in één van de interessante toeristische stadswandelingen van onze stad. Mijn fractie onderschrijft de conclusie van het juryrapport: “Het een is zeer aansprekend ruimtelijk plan, heeft oog voor de monumentale waarde, is een optimalisatie van het ruimtegebruik en betekent een kwalitatieve opwaardering van het Speelmanskwartier.” Mooi om te zien dat hier het oog voor de monumentale waarde wordt benoemd. Het stuit mij zeer tegen de borst dat op 21 april meermalen werd gesuggereerd dat deze bouwplannen desastreus zouden zijn voor Leeuwarden. “Er is al zoveel onherstelbaar vernield,” en dan werd verwezen naar bijv. het afschuwelijke contrast van De Klanderij voor en na de sloop. Voorzitter, dat speelt hier dus uitdrukkelijk niet. Hier is sprake van een mooie combinatie van historisch besef enerzijds en modern raffinement anderzijds, zoals ook bij Post Plaza is gebeurd. “Respect voor historie is meer dan weemoed naar de jaren ’60 en ‘70”, merkte mw. De Boer op 21 april op en zo is het.

Ik kom tot een afronding, voorzitter. Het college heeft in onze optiek terecht gekozen voor deze inzending met de hoogste waardering van een 7,5 en onze fractie steunt dit raadsvoorstel van harte. Wij hopen op een spoedige realisatie, ook voor de omwonenden wier geduld nu eindelijk beloond moet worden.

Tenslotte nog een opmerking aangaande de commotie over: hoe nu verder? Wat als de gemeenteraad geen volgorde kan bepalen?

Stel: er is geen meerderheidsbesluit.

Wég gunning? Weg prijsvraag? Terug naar af?

Nee! Dan is het aan het College van burgemeester en wethouders om de knoop door te hakken. Bij wet heeft de Rijksoverheid taken bij het college neergelegd. Een voorbeeld hiervan is het aangaan van contracten, grondtransacties en andere privaatrechtelijke rechtshandelingen van de gemeente. Gemeente wil van Schaaf af, het is een kostenpost. OP verzoek van de raad is er een prijsvraag uit te schrijven. “Wij willen het bepalen.” Echter, dat lukt niet! Er is geen meerderheid voor een bepaalde volgorde. Dat is dan jammer maar dan ligt de bal weer bij het college. Het college koos voor de inzending met de hoogste waardering van de jury. Logisch! Als het college nu niet doorpakt met Turfmarkt, is de kans groot dat de indieners het voor gezien houden. De gemeente heeft met dit plan goud in handen: een mooi plan en geen enkel financieel risico. Of kiest het college er liever voor om door te modderen en de bewoners van het Speelmankwartier nog langer in onzekerheid te laten?