Gerrit Tamminga

De afgelopen jaren heb ik een proces van zelfinzicht en bewustwording doorgemaakt. Door stil te staan bij mijn emoties en patronen ontdekte ik hoe vervreemd ik geraakt ben van de essentie: onze verbondenheid met al het leven om ons heen.

In die zoektocht werd één ding pijnlijk duidelijk: dieren, net als mensen, verdienen liefde, respect en bescherming. Te lang zijn zij gereduceerd tot middelen voor ons gemak. We nemen, maar geven zelden iets terug. Dat besef raakte me diep, niet alleen uit schuldgevoel maar ook uit oprechte compassie.

Hoe wij met dieren omgaan, zegt veel over hoe wij als samenleving in elkaar zitten. Pas wanneer we dieren hun eigen waarde toekennen — niet als bezit, maar als wezens met gevoel en recht op leven — kunnen we spreken van echte vooruitgang.

Die overtuiging bracht mij bij de Partij voor de Dieren. Hun visie sluit naadloos aan bij mijn gevoel: dat onze mededieren niet langer genegeerd mogen worden in beleid en bestuur. Bij deze partij voel ik oprechte zorg — voor de dieren, de aarde en voor elkaar.